संपादकीय लेबल असलेली पोस्ट दाखवित आहे. सर्व पोस्ट्‍स दर्शवा
संपादकीय लेबल असलेली पोस्ट दाखवित आहे. सर्व पोस्ट्‍स दर्शवा

गुरुवार, १४ जुलै, २०१६

तुझसे नाराज़ नहीं ज़िन्दगी,

✍��
☄ *तुझसे नाराज़ नहीं ज़िन्दगी,*
*हैरान हूँ मैं*
*तेरे मासूम सवालों से,*
*परेशान हूँ मैं.....*

किती वर्ष झाली हे गाणे ऐकतोय/बघतोय पण,  कधी पण हे गाणे ऐकताना वेगळाच आनंद मिळतो. कधी गुलजार यांची शब्दरचना, त्याच्यातील तरलता आणि सहज सुंदर शब्द तर कधी आरडींचे संगीत आणि या दोघा दिग्गजांना तितक्याच ताकदीने साथ देणार्या गायकांची कमाल...
लता मंगेशकर आणि अनुपजींची.....

*या गाण्यातील प्रत्येक ओळ, शब्द हे मनाला हलकेच स्पर्श करतात आणि जीवनाचा अर्थ तपासुन पहायला भाग पाडतात.*

तुझसे नाराज़ नहीं ज़िन्दगी,
हैरान हूँ मैं
तेरे मासूम सवालों से,
परेशान हूँ मैं.

खरच आपल्या आयुष्यात असे किती तरी वेळा असे साधे-साधे प्रश्न येतात, ज्याची आपण उत्तरे शोधायची प्रयत्न करतो ....
कधी मिळतात तर कधी तसेच सोडुन द्यावे लागतात ......

जीने के लिए सोचा ही नहीं
दर्द संभालने होंगे
मुस्कुराये तो मुस्कुराने के
क़र्ज़ उतारने होंगे
मुस्कुराऊं कभी तो लगता है
जैसे होंठों पे क़र्ज़ रखा है

प्रत्येक माणसाची राहिलेली काही स्वप्न, काही ईच्छा किंवा काही झालेल्या चुका..... ज्या आपल्याला बरोबर घेऊन आपले आयुष्य हे जगावेच लागते आणि मग कधी कधी अचानक जगता जगता लक्षात येते कि आपण जे हे हसतो आहोत, आनंद घेतो आहोत याचे देणे आपण एकतर दिलेले असते किंवा द्यायचे बाकी असते. अशी काही दुखे असतात की आपल्याला ती बरोबर घेऊन सर्वांपासुन लपवुन हसत हसत जगावेच लागते ....
जणु काही हा दु:खे म्हणजे, जगण्यासाठी घेतलेली कर्जच असतात. अन् ती फेडावीच लागतात .

ज़िन्दगी तेरे गम ने हमें
रिश्ते नए समझाए
मिले जो हमें धूप में मिले
छाँव के ठन्डे साये

किती सुंदर कडवे आहे, हे अगदी खरय आपल्या आयुष्यात येणार्या दु:खानीच आपल्याला खरी नाती लक्षात येतात. उन्हामध्ये जश्या थंड सावलीचे भास होतात तसेच या काळात खोटी सहानुभूती दाखवणारेच जास्त भेटतात.

आज अगर भर आई है
बूंदे बरस जाएगी
कल क्या पता किन के लिए
आँखें तरस जाएगी
जाने कब गुम हुआ कहाँ खोया
इक आंसू छुपा के रखा था

आज असे वाटते की ज्या भावना मी जगापासुन लपवुन ठेवल्या आहे त्या आज बरसुन जातील ... तर काय सांगता येते कुणाच्या येण्याची वाट बघता बघता हे डोळे शुष्क होउन जातील ..... या साठीच एक अश्रू लपवला होता, काय माहिती तो हरवला कि गायब झाला.... !!!!

असे हे सगळे सहन करत आनंदाने *जगायचे असते* .... *जगायचे असते.*
��������������������������������

सोमवार, ९ मे, २०१६

☄वाह रे सोशल मिडीया अन मातृदिन

✍
☄वाह रे सोशल मिडीया अन मातृदिन ....
          काल फेसबुक आणि वॉट्सअॅप या सोशल साइट्सवर *मातृदिन* खूप उत्साहात साजरा होतांना दिसतोय.
हजारो मेसेज "आई" ला प्रेमापोटी शुभेच्छा दिलेले आले.

||स्वामी तिन्ही जगाचा
आईविना भिकारी||

पण खरचं आपण एवढे प्रेम त्या जन्मदात्या आईवर करतो का?
*||मातृदेवो भव||*
लहान पणी आपला सांभाळ करणारी आपल्याला बोलता येत नसतांनाही आपल्याला काय हवे हे समजून घेणारी "आई",
आपण आजारी पडलो तर रात्रभर जागून आपली काळजी करणारी "आई"
कोणत्याही विद्यापीठाची पदवी नसतांनाही संपुर्ण कुटुंब व्यवस्था सुरळीत पार पाडणारी आणि आलेल्या प्रत्येक पाहुण्यांचा आदरातिथ्य करणारी घरातील सर्वात महान व्यक्तीमत्व म्हणजे" आई "
पण तिच आई अचानक मोठ्यापणी नकोशी का वाटते?
भारतात अनेक आई - वडील मुल असतांना सुद्धा *वृद्धाश्रमात* आहेत परंतू हे वृद्धाश्रमात जाण्या मागची कारणे ही शुल्लक असतात असो.
आज अनेक मुल आणि त्यांचे कुटुंबीय दर विकेंड प्रमाणे या विकेंडला एका नवीन ठिकाणी भेट द्यायला जातील कदाचित ते म्हणजे आईला ठेवलेल्या वृद्धाश्रमात आजचा दिवस तिच्यासोबत घालवतील काही तरी भेटवस्तू घेऊन जातील आणि आपले कर्तव्य पार पाडल्यासारखे समजतील.
एकच दिवस मातृदिन साजरा करण्यापेक्षा वर्षभर आईसोबत आनंदाने राहिले तर फक्त आयुष्यातला हा एकच दिवस साजरा करण्याची आवश्यकता पडणार नाही.
*सर्वांना मातृदिनाच्या हार्दिक शुभेच्छा...!*
.

गुरुवार, ३१ डिसेंबर, २०१५

नवी आशा, नवी दिशा - 31 डिंसेबर 2015,


नवी आशा, नवी दिशा

नमस्कार मित्रानो आज 31 डिंसेबर 2015, या वर्षातला शेवटचा दिवस

काय प्लाँन आहे 31 डिसेंबरचा? कोठे जाणार आहे ? कोठे जायाचे? तु काय घेणार ? कोणती घेणार ? आई आज घरी जेवण करु नको?  मला उशिर होईल ?
दारु पिऊन घरी उशिरा येऊन बायकोला मारहाण ?  आज मी मित्राकडे राहणार आहे माझी वाट पाहु नको ?
हे आलास का लवकर ये ? दारु पिऊन गाडी चालवत आहे  जोरात?
अँक्सीडंट , गंभीर जखमी तर कधी वेगवान गाडी चालवण्यामुळे जागेवरच मृत्यु ? रडारड चालु
बायको पोर उघड्यावर
म्हताऱ्या आईबापाची काय आवस्था होत असेल ..
असे एक ना अनेक प्रश्न सर्वसामान्यपणे मनात येतात

दारु,  बिअर, रम ,हातभट्टी
31 डिसेंबर जवळ आला कि काहीना वेध लागते पार्टीचे मग जसे वर्षभर मित्र मित्र कधी एकत्र भेटलेच नाही कधी एकत्र जेवण केलेच नाही अशी जणु, अशी आपल्या समाजातील युवकाची पंरपरा झाली असे वाटते .
31 डिसेंबर म्हणजे पार्टी झालीच पाहिजे ही परंपरा रूढ झाली आहे, कारण एकच, हे वर्ष संपले म्हणून ?
मग कधी आपल्या मित्रानी विचार केला का?
आपण रात्री उशिरा पार्टी करुन घरी जातो त्या आपल्या आईला विचारला का कधी मी घरी येत आहे तोपर्यत तुझी अवस्था काय होत होती ?
आपल्या बायकोला विचारले का कधी,  आपण घरी पिऊन येई पर्यत तुझी अवास्था कशी होती ?

कि आपल्या मोठी झालेल्या मुलांना विचारा कि मि रात्री उशिरा घरी आल्यावर तुमची अवस्था कशी होत आहे ?
आज 31 डिसेंबर आहे आणि जे घरी उशिरा येणार आहे पार्टी करुन दारु पिऊन त्यांनी फक्त घरातुन बाहेर जाण्यासाठी निघण्यापुर्वी फक्त 5 मिनिट वेळ काढावा आणि त्यातील प्रत्येकी फक्त   एक मिनिट आपल्या आईसाठी, एक मिनिट आपल्या बायकोसाठी, आणि एक मिनिट आपल्या मुलासाठी द्यावा त्यांना वरील प्रश्न विचारुन त्यांना काय वाटते  ते विचारा आणि
एक मिनिट तुम्ही त्या सर्व गोष्टीचा विचार करा
आणि एक मिनिट आपल्या नंतर याची काय अवस्था होईल याचा विचार करा
आणि ठरवा पार्टीला जायाचे कि आपल्या फँमिली सोबत 31 चे जेवण करायचे आपणच ठरवा

कारण आपण शिक्षण घेतो पण त्या बरोबरच व्यसन ही करु लागलो आणि व्यसन कधीही चांगले नसते आणि दारु बिअर पिल्यामुळे सुरवातीला आपण स्वतः ला सांगत असतो मी व्यसनी नाही पण अशा प्रकारचे मद्य हे आपल्या शरीराला अपायकारक तर आहेच पण कितीतरी  घर संसार उध्दस्त झाले आहेत. आपणच ठरवा पण ज्या युवकाच्या घरातील पहिली पिढि आता कोठे शिकत आहे त्यांची मागील पिढी ने ज्या चुका केल्या आहे त्या चुका सुधारल्या पाहिजे असे वाटते कारण आपल्या समाजातील 90% पेक्षा जास्त  युवक हा सध्या  व्यसनाच्या आहारी गेला आहे

आणि एक निर्णय घ्या कि
31 डिसेंबर ला मी माझ्या  फँमिली सोबत जेवण करणार आणि कोणतेही व्यसन न करता दुसरया दिवसी सकाळी उठा आणि पहा किती फ्रेश वाटेल मनाला, खुप काही गमावण्या पेक्षा खुप काही कमवल्याचा आंनद मिळेल.
किमान थोडा तरी विचार कराल. ही अपेक्षा.

.         येणाऱ्या नवीन वर्षाच्या आपणास हार्दिक शुभेच्छा !!!
         अन येणारे नवीन वर्ष सुखाचे, समृद्धीने, व् भरभराठीचे व् आरोग्यदायी जाओ. हिच ईश्वर चरणी प्रार्थना। !!!
 
                       आपला
            अँड.सुरेन्द्र सोनवणे,  नाशिक
                 9422264829     
http://sainikdarpan.blogspot.in/
      http://adharvad.blogspot.in                        
   

बुधवार, २ डिसेंबर, २०१५

बळीराजा

दोन वर्षां पुर्वी शेती हे नावच सोशल मिडीया वरती वाचायला मिळत नव्हते, कारण आमच्या पोरांना शेती व माती बद्दल बोलायला लाज वाटत होती. मग आपली पोर काय करायची, तर नट नट्या चे फोटो शेरो शायरि किंवा एखाद्या पुढार्याचा उदोउदो हीच कालची शेतकर्यांची फुकटची पाटिलकी होती.

परंतु आता काळ बदललाय... कधी नव्हे एवढी जागरुकता आमच्या पोरांत आली. आता हजारो पेजस झळकु लागलेत. "शेती आणि माती" शिवाय पर्याय नाही या बद्दल आता बोलु लागली.

आज बोलताहेत, उद्या रस्त्या वर येतील आणि परवा एक क्रांती घडवतील.... यात शंका नाही. मिञानो लक्षात ठेवा, भविष्यकाळ शेतकर्याँचाच आहे. गरज आहे स्वताला बदलत्या काळा बरोबर चालण्याची... सत्ताकारण्यांशी झगडण्याची.... पन्नास एकर चे मालक आज दोन एकर वरती आलेत... उद्या एक एकर वरती येतील... खाणारि पोट वाढली तसा जमिनी चा आकार घटत चाललाय. येत्या काळात लोक तुमच्या घरि धान्य मागायला घरोघर फिरतील तेँव्हा खर्या अर्थाने तुम्हि राजे असाल. हि कल्पना नाहि वास्तव आहे. आपण फक्त एकच करायचय शेती माती च विग्यान व व्यापारि मनोवृती आत्मसात करायचीय. आपल्या समोर खरे अाव्हान असणार आहे ते शिल्लक जमिन वाचवीण्याची व स्वताची मानसिकता बदलण्याची.... जुनाट रुढी परंपरा मोडा, अधिकाधीक विग्यानवादी बना... अंधश्रध्दा, भेदभाव, जातीयता, न्युनगंड, लाज, चीँता, देवभोळेपणा सोडा.... धुमधडाक्यातील लग्न, हुंड्या सारखी कुप्रथा आहे... त्यात समाधानी मातीत मिळवीणारे गावकारण व गावराजकारण, भावबंदकी चे खुणी डाव याला तिलांजली द्या आणि फक्त शेती हाच कर्म धर्म अंगीकारा.... बघा काय बदल घडतो ते लक्षात ठेवा, आपण शेती वर आई सारखे प्रेम केले तर आई सारखीच माया मिळेल. शेतीला ओझं समजालं तर काळा च्या ओझ्याखाली दबुन जाल. एकमेकांच्या हातात हात घालुन चाला, एकमेकांना अनुभव शिदोरि वाटत चला.... जग तुमचेच आहे. आपल्या मुलांना शेतीत जरुर आणा परंतु आगोदर त्याला शेतीच पुर्ण शिक्षण द्या. स्वत: मार्गदर्शक बना... आपले जुनाट विचार त्याच्या वरती लादु नका. माझ्या वयोवृध्द माता पित्यानो, आपण आपल्या पोरां वरती विश्वास ठेवा... त्याना कामाचे नियोजन करु द्या... कारण क्रांती नविन रक्तच करु शकते. बुढा शेर कभी शिकार नहि करता सिर्फ अपना रौब जमाता है....
पुन्हा एकदा सांगतो भविष्यकाळ शेती व मातीचा आहे मातीत राबणार्या बळीराजा चाच आहे...

सोमवार, ३० नोव्हेंबर, २०१५

राजीवजी दिक्षित का परिचय

राजीवजी दीक्षित

जन्म30 नवम्बर 1967
अलीगढ़, उत्तर प्रदेश, भारत
मृत्यु30 नवम्बर 2010 (उम्र 43)
भिलाई, छत्तीसगढ़, भारत
राष्ट्रीयता- भारतीय
धर्म- हिन्दू
अविवाहित

राजीव दीक्षित (30 नवम्बर 1967 - 30 नवम्बर 2010) एक भारतीय वैज्ञानिक, प्रखर वक्ता और आजादी बचाओ आन्दोलन के संस्थापक थे।.[1] बाबा रामदेव ने उन्हें भारत स्वाभिमान (ट्रस्ट) के राष्ट्रीय महासचिव[2] का दायित्व सौंपा था, जिस पद पर वे अपनी मृत्यु तक रहे। वे राजीव भाई के नाम से अधिक प्रसिद्ध थे।

जीवन परिचय -

राजीव दीक्षित का जन्म उत्तर प्रदेश के अलीगढ़ जनपद की अतरौली तहसील के नाह गाँव में राधेश्याम दीक्षित एवं मिथिलेश कुमारी के यहाँ 30 नवम्बर 1967 को हुआ था। फिरोजाबाद से इण्टरमीडिएट तक की शिक्षा प्राप्त करने के उपरान्त उन्होंने इलाहाबाद से बी० टेक० तथा भारतीय प्रौद्योगिकी संस्थान कानपुर से एम० टेक० की उपाधि प्राप्त की। उन्होंने कुछ समय भारत के सीएसआईआर तथा फ्रांस के टेलीकम्यूनीकेशन सेण्टर में काम भी किया। तत्पश्चात् वे भारत के पूर्व राष्ट्रपति डॉ॰ ए पी जे अब्दुल कलाम के साथ जुड़ गये। [3]

योगदान-

दीक्षित ने 20 वर्षों में लगभग 12000 से अधिक व्याख्यान दिये।[4] भारत में 5000 से अधिक विदेशी कम्पनियों के खिलाफ उन्होंने स्वदेशी आन्दोलन की शुरुआत की।उन्होंने 9 जनवरी 2009 को भारत स्वाभिमान ट्रस्ट का दायित्व सँभाला।

कार्य-

दीक्षित ने स्वदेशी आन्दोलन तथा आज़ादी बचाओ आन्दोलन की शुरुआत की तथा इनके प्रवक्ता बने।
उन्होंने जनवरी 2009 में भारत स्वाभिमान न्यास की स्थापना की तथा इसके राष्ट्रीय प्रवक्ता एवं सचिव बने।

मृत्यु

30 नवम्बर 2010 को दीक्षित को अचानक दिल का दौरा पड़ने के बाद पहले भिलाई के सरकारी अस्पताल ले जाया गया उसके बाद अपोलो बी०एस०आर० अस्पताल में दाखिल कराया गया। उन्हें दिल्ली ले जाने की तैयारी की जा रही थी लेकिन इसी दौरान स्थानीय डाक्टरों ने उन्हें मृत घोषित कर दिया। डाक्टरों का कहना था कि उन्होंने ऍलोपैथिक इलाज से लगातार परहेज किया। चिकित्सकों का यह भी कहना था कि दीक्षित होम्योपैथिक दवाओं के लिये अड़े हुए थे। अस्पताल में कुछ दवाएँ और इलाज से वे कुछ समय के लिये बेहतर भी हो गये थे मगर रात में एक बार फिर उनको गम्भीर दौरा पड़ा जो उनके लिये घातक सिद्ध हुआ।

लाड़ली

मी लोडाला टेकून बसलो
मला टेकूनी कन्या बसली
मी हसलो गालात जरासा
कन्या माझी खुशीत हसली

मला बिलगूनी अशी ती बसली
हक्क गाजवित माझ्यावरती
असे वाटते त्रिभुवनातील
सुखे उधळली माझ्यावरती

बोट धरुनी  अजून माझे
बसण्यामध्ये सुखावते ती
टेकून मजला बसते आणि
मलाच टेकू देते जणु ती

किती निरागस तिचा चेहरा
डोळ्यामध्ये स्वप्नांचे जग
कणभरही तिज दुःख नसावे
यासाठी तर माझी तगमग

काय करु  मी किती काळजी
कठीण असते फार बापपण
कळीप्रमाणे हळू फुलावे
बालपणातून तिचे तरुणपण

कोण कोठला राजकुमार
घेऊन जाईल राजकुमारी
विचार येता मनात माझ्या
उगीच होतो खिन्न दुपारी

बापाचे काळीज खरोखर
सशासारखे भित्रे असते
लेकीच्या केसाला धक्का
बापाचे काळीज थरथरते

How GST Will Change the Face of Indian Economy? - Good Read

How GST Will Change the Face of Indian Economy? - Good Read

Indian truck drivers clock an average of 280 km per day, much below the world average of 400 km per day and far below the 700 km the average truck driver in the US does every day. The underperformance of Indian truckers has less to do with bad roads and less fancy trucks and more about prevailing archaic laws.

Truck drivers in India spend 60 per cent of their time off roads negotiating check posts and toll plazas, says UBS Securities, which has also found that there are 650-odd check posts in the country and 11 categories of taxes on the road transport sector.

Since road traffic accounts for 60 per cent of freight traffic in India, the slow movement of trucks across states leads to productivity loss. According to UBS, if the distance covered goes up by 20 per cent per day, Indian truck productivity would improve by 12 per cent.

Higher productivity would cut the need for buffer stocks; reduce the loss of perishable goods, cut down the need for many warehouses, etc.

Analysts say the implementation of the goods and services tax (GST) could provide the kind of productivity boost illustrated above. Gautam Chhaochharia, head of India Research of UBS Securities, explains the benefits of GST,

1) Unified market: The GST will cut down the large number of taxes imposed by the central government (eg. central VAT or excise duty, services tax, central sales tax on inter-state sales, etc.) and states (VAT on sales, entertainment tax, luxury tax and octroi and entry taxes levied by municipalities). This will lead to the creation of a unified market, which would facilitate seamless movement of goods across states and reduce the transaction cost of businesses.

2) Lower incentive to evade tax: Currently, companies have to pay taxes on entire underlying value of the product/service, but under GST, companies in a chain will have to pay tax only on the value-addition. So, the actual tax paid will likely be small and reduce the incentive for evasion.

3) Widen tax base: GST will give credits for all taxes paid earlier in the goods/services chain incentivising tax-paying firms to source inputs from other registered dealers. This will bring in additional revenues to the government as the unorganised sector, which is not part of the value chain, would be drawn into the tax net. Besides, states will be allowed to tax services (as opposed to only the central government) under the GST.

According to the National Council of Applied Economic Research, government's tax revenue will increase by about 0.2 per cent because of GST implementation, while GDP growth could go up by 0.9-1.7 per cent. Exports will also get a boost as they are zero-rated for taxes and also because the fall in cost of manufactured goods and services under GST will increase the competitiveness of Indian goods and services in the international market, UBS says.

रविवार, २९ नोव्हेंबर, २०१५

दृष्टीकोन

आयुष्याचे गणित चुकले

असे कधीच म्हणू नये .

आयुष्याचे गणित कधीच चुकत नसते,

चुकतो तो चिन्हांचा वापर...!

बेरीज,वजाबाकी, गुणाकार,भागाकार

हि चिन्हें योग्य पद्धतीने वापरली कि

उत्तर मनासारखे येते.

आयुष्यात कुणाशी बेरीज करायची,

कुणाला केंव्हा वजा करायचे ,

कधी कुणाशी गुणाकार करायचा

आणि भागाकार करताना

स्वतः व्यतिरिक्त किती

लोकांना सोबत घ्यायचे हे

समजले कि उत्तर मना-जोगते येते..!

आणि मुख्य म्हणजे

जवळचे नातेवाईक,मित्र

आप्तेष्ट यांना हातचा समजू नये ,

त्यांना कंसात घ्यावे!

कंस सोडविण्याची हातोटी

असली कि गणित

कधीच चुकत नाही ........!! ��

आपल्याला शाळेत त्रिकोण,

चौकोन, लघुकोन,

काटकोन, विशालकोन

इत्यादी सर्व शिकवतात..

पण जो आयुष्यभर उपयोगी पडतो

तो कधीच शिकवला जात नाही.

तो म्हणजे "दृष्टीकोन"

एकमेकांविषयी बोलण्यापेक्षा
एकमेकांशी बोला,
तुमचे खूप सारे गैरसमज दूर होतील..
आयुष्याचे calculation खूप वेळा केले, पण 'सुख दुःखाचे' accounts कधी जमलेच नाही...
जेंव्हा total झाली तेंव्हा समजले..की 'आठवण' सोडून काहीच balance उरत नाही...

सुखी वैवाहिक जीवनासाठी...

सुखी वैवाहिक जीवनासाठी....
किंग आर्थर नावाचा एक राजा होता. एका बेसावध क्षणी त्याच्या शेजारच्या राज्यातील राजाने त्याच्यावर हल्ला केला व त्यास कैद करून तुरुंगात बंदिस्त केले. पण तरुण आर्थरच्या विचारांनी त्याचे मतपरिवर्तन झाले आणि त्याने आर्थरला जीवदान द्यायचे ठरवले.
पण त्यासाठी त्याने आर्थर समोर एक आव्हानात्मक अट ठेवली की तो आर्थरला एक प्रश्न विचारेल आणि त्याचे उत्तर देण्यासाठी वर्षभरासाठी मुक्त करेल. त्या वर्षभरात आर्थर त्याचे उत्तर देऊ शकला तर आर्थरला कायमचे अभय नाही तर मृत्युदंड.
तर तो प्रश्न होता की.....
" स्त्रियांना नेमके काय पाहिजे ? ”
या प्रश्नाचे उत्तर शोधता शोधता भल्या भल्यांनी हात टेकले होते, तर तरुण आर्थरकडून हे उत्तर शोधले जाणे म्हणजे चमत्कारच ठरला असता. पण जीव वाचवायचा असेल तर उत्तर शोधलंच पाहिजे म्हणून तो स्वतःच्या राज्यात परतला.
तिथे त्याने अनेकांकडे विचारणा केली. त्यात त्याची राणी, नावाजलेले विद्वान, दरबारातले गणमान्य व्यक्ती एवढेच काय तर राजविदुषकाचे ही मत घेतले. पण कुणीही या प्रश्नावर समाधानकारक उत्तर देऊ शकले नाही.
मग काही जणांनी सुचवले की राज्याच्या बाहेरच्या जंगलात जी म्हातारी चेटकीण राहते तिला जाऊन भेट, तिच्याशी सल्लामसलत कर. ती नक्कीच समर्पक उत्तर देऊ शकेल. पण तिचा सल्ला घेणे तुला चांगलेच महागात पडू शकते कारण ती चेटकीण केलेल्या उपकारांची अवाजवी किंमत वसूल करण्यासाठी कुप्रसिद्ध होती.
हाताशी असलेला वेळ वेगाने संपत होता म्हणून अखेर आर्थरने तिच्याकडे जायचे ठरवले.
चेटकिणीने आर्थरचा प्रश्न नीट ऐकून घेतला व धूर्तपणे उत्तरली, "मी या प्रश्नाचे उत्तर अवश्य देईन पण त्याबदल्यात तुला माझी एक इच्छा पूर्णा करावी लागेल; तुझा मित्र लॅन्सलॉटला माझ्याबरोबर लग्न करावे लागेल."
सर लॅनस्लॉट आर्थरचा जवळचा मित्र होता व त्याची ओळख एक कुलीन व्यक्तिमत्त्व व शूर
योद्धा अशी होती.
तिची हि मागणी ऐकून आर्थर सर्वार्थाने हादरला. ती चेटकीण जख्खड म्हातारी व दिसायला अत्यंत कुरूप होती. तिच्या मुखात केवळ एकच सुळा होता. तिच्या कंठातून चित्रविचित्र आवाज येत राहायचे व ति जिथे जाईल तिथे दुर्गंध पसरायचा.
आर्थरने तिची मागणी धुडकावून लावली. स्वतःचा जीव वाचवण्यासाठी स्वतःच्या मित्राला जिवंतपणी नरकयातना भोगायला लावायचे पाप त्याला माथी घ्यायचे नव्हते.
पण लॅन्सलॉटला जेव्हा हे कळले त्याने तडक चेटकिणीची मागणी पूर्ण करण्याचा हट्ट आर्थरकडे धरला. तो म्हणाला माझ्या मित्राच्या प्राणांपुढे हा त्याग काहीच नाही. नाईलाजाने का होईना आर्थरने लॅन्सलॉटचे म्हणणे मान्य केले. लॅनस्लॉट व चेटकीण यांच्या विवाहाची घोषणा झाली.
तेव्हा चेटकिणीने आर्थरचा जीव वाचवणारे उत्तर दिले की....
" स्त्रीला तिच्या स्वतःच्या आयुष्याचे निर्णय घेण्याचा अधिकार हवा असतो "
हे उत्तर ऐकून सर्वांना जाणीव झाली की चेटकिणीने एक महान सत्य उघड केले आहे.
शेजारच्या राज्याच्या राजालाही हे उत्तर पटले व त्याने आर्थरला सर्व बंधनांतून मुक्त केले. या घटनेच्या आनंदोत्सवाबरोबरच चेटकीण व लॅन्सलॉट यांचा विवाह धूमधडाक्याने पार पडला.
विवाहाच्या पहिल्या रात्री जड पावलांनी घाबरत घाबरतच लॅन्सलॉटने शयनकक्षात प्रवेश केला. पण समोरचे दृश्य बघून त्याला आश्चर्याचा सुखद धक्का बसला. मंचकावर चेटकिणीऐवजी एक अतिसुंदर रूपगर्विता तरुणी बसली होती.
धक्क्यातून सावरल्यावर त्याने त्या तरुणीला विचारले की हा बदल कसा काय झाला ?
त्यावर ती म्हणाली की, मी चेटकीण असतानाही तू माझ्याशी एवढा प्रेमाने वागलास म्हणून मी ठरविले आहे की दिवसातला अर्धाच काळ मी चेटकीणीच्या रूपात राहीन आणि उरलेला अर्धा काळ या सुंदर व तरुण रूपात.
आता मी कोणत्या वेळी चेटकिणीच्या रूपात
राहायचे अन कोणत्या वेळी या रूपात राहायचे हे तुला ठरवायचे आहे.
यावर लॅनस्लॉटच्या मनात दोन विरुद्ध पर्यायांमुळे विचारांचे द्वंद्व सुरू झाले. दिवसा तरुणी होऊ दिले तर सर्वांसमोर रुपवान पत्नी म्हणून मिरवता येईल. पण रात्री एकांतात काय ?
अन त्याउलट पर्याय निवडला तर कसे होईल ?
आता कल्पना करा की लॅन्सलॉटच्या जागी तुम्ही आहात अन एका पर्यायाची निवड करायची आहे तर अशा वेळी तुम्ही कोणता पर्याय निवडला असता ?
तुमचा पर्याय ठरला असेल तर खाली लॅन्सलॉटचे उत्तर वाचा.
कुलीन लॅन्सलॉट चेटकिणीला म्हणाला की, आजपासून जरी तू माझी पत्नी असली तरी केव्हा कसे राहायचे हे ठरविण्याचा हक्क पूर्णपणे तुझाच आहे. तुला जेव्हा जसे आवडेल तेव्हा तू तशी राहा. माझी कसलीही हरकत राहणार नाही.
हे ऐकून चेटकीण लॅन्सलॉटवर प्रचंड खूष झाली व तिने त्याला वचन दिले की ती चेटकिणीच्या रूपाचा कायमचा त्याग करेन. कारण लॅनस्लॉटने तिला आदराने वागवले व तिच्या आयुष्याचे निर्णय घ्यायचा पूर्ण हक्क तिला दिला.
.
.
.
.
तात्पर्य :
" बायकोला मनाप्रमाणे वागू द्या,

कारण त्या आपल्या साठी सर्वस्व त्याग करुन येतात अगदी नको असताना आपल्याशी लग्न सुद्या करतात म्हणून त्याचा मनाचा विचार करा

नाहीतर गाठ चेटकीनीशी

खरी सेल्फी


हल्ली सेल्फीची खूप क्रेझ आहे.पण खरी सेल्फी ही मोबाईलच्या सेल्फी पेक्षा खूपच वेगळी आहे.वास्तविक चेह-यापेक्षाही ती सेल्फी अंतरंग टिपणारी असली पाहीजे.म्हणजे रात्री झोपताना आपल्या अंतरंगाची सेल्फी घेतली पाहीजे. दीवसभर काय काय केलं ? कुणाकुणाला किती वेळा रागवलो ? कुणाचे मन दुखावले ? कुणावर ओरडलो ? कुणाकुणाला आनंद दिला ?
कुणाच्या चेह-यावर हसू आणले ? वगैरे गोष्टींचा विचार करणे, त्या टिपणे म्हणजे सेल्फी अंतरंगाचा सेल्फी !!
रात्री या सर्वांचा विचार करायचा, जे जे आज चुकले ते ऊद्या सुधारण्याचा प्रयत्न करायचा आणि आधीच्या दिवसापेक्षा दुस-या दिवसाची सेल्फी अधिक चांगली येईल यासाठी प्रयत्न करायचा.⚡⚡⚡

शुक्रवार, २७ नोव्हेंबर, २०१५

बेटी

पिता बेटी के सर पर
हाथ रख कर बोला- मैं तेरे
लिए ऐसा पति
खोज
कर लाऊंगा जो तुझे बहुत
प्यार करे,
तेरी भवनाओं का सम्मान
करे,
तेरे दुख सुख को समझ सके,
तेरी आँखो में आँसू न आने दे,
तेरी हर छोटी छोटी
ख्वाइशों को पूरा कर सके।
बेटी ने पूछा : क्यो पापा?
पिता बोला : बेटा हर
बाप का सपना होता है
की
उसकी बेटी को राजकुमार
जैसा पति
मिले जो उसे बहुत प्यार दे
और
उसे हमेशा सुखी रखे।
बेटी :-तो पापा नाना
जी ने भी आपको
मम्मी का हाथ यही
सोचकर दिया
होगा न की आप भी
राजकुमार हो।
फिर आप मम्मी को हमेशा
क्यो रुलाते हो?,
कही बाहर भी नही ले
जाते
और प्यार भी नही करते
और
हमेशा चिल्लाते रहते हो
तो
क्या आप अच्छे वाले
राजकुमार नही निकले?
ये सुन पिता को एहसास
हुआ की
मुझे भी किसी ने
राजकुमार
समझ कर अपने कलेजे
का टुकड़ा दिया और मैं खुद
तो
राजकुमार बना रहा पर
अपनी
पत्नी को कभी
राजकुमारी नही समझा।
आज खुद बाप बंनने के बाद
एह्सास हुआ की अपने दिल
के टुकड़े को सही हाथ मे
नही सौपा
तो उसके दिल के टुकड़े हो
जायेगे जो कोई भी बाप
नही सहेगा।
इसलिए जैसा आप अपनी
बेटी
के लिए सोचते है वैसा ही
अपनी
पत्नी के लिए सोचिये।
आखिर वो भी किसी की
बेटी है,
किसी का आँख का तारा
है।
उसे दुख होगा तो उसके
पिता को
भी दुख होगा।
कृप्या कर अपनी घर की
औरतों को भी इज़्ज़त और
प्यार दिजिए वो
भी किसी की बेटी है।
dedicated to all
daughters in the world